
Doświadczenie straty perinatologicznej w psychoterapii par – wspólna żałoba czy izolacja?
Doświadczenie straty perinatologicznej w psychoterapii par – wspólna żałoba czy izolacja? Niewidzialna żałoba, która dzieli Narodziny dziecka w kulturze zachodniej obrosły mitem szczęścia – mają być początkiem nowego, pięknego rozdziału w życiu pary. Tymczasem rzeczywistość psychoterapeutyczna zna też inną, mroczniejszą stronę tego doświadczenia: stratę perinatologiczną. Poronienie, poród martwego dziecka czy śmierć noworodka to jedne z najbardziej traumatycznych wydarzeń, jakie mogą spotkać parę. Szacuje się, że nawet 15–20% rozpoznanych ciąż kończy się poronieniem, a poród martwego dziecka dotyka około 1 na 160 ciąż. To oznacza, że tysiące par w Polsce każdego roku mierzy się z tym dramatycznym doświadczeniem. Strata dziecka w okresie ciąży i porodu jest doświadczeniem o charakterze psychologicznym i seksualnym – dotyka najgłębszych warstw tożsamości, poczucia bezpieczeństwa i zaufania do własnego ciała. Dla kobiety, która nosiła dziecko pod sercem,…








