Kategoria: Blog Instytutu Psychologii Stosowanej

Rola płci a trudności w komunikacji w związku romantycznym Komunikacja odgrywa kluczową rolę w każdym związku romantycznym, ale trudności w komunikacji mogą być szczególnie wyraźne, gdy partnerzy różnią się płcią. Różnice te wynikają często z odmiennych doświadczeń, oczekiwań społecznych i stylów komunikacji, które kształtują się od wczesnego dzieciństwa. W artykule tym omówimy, jakie trudności w komunikacji mogą występować między kobietami a mężczyznami w związkach romantycznych, jak wpływają na te trudności czynniki społeczne i kulturowe oraz jakie strategie terapeutyczne mogą pomóc w rozwiązywaniu tych problemów. Płeć jako Wyzwanie w Komunikacji 1. Różnice w Stylach Komunikacji Kobiety i mężczyźni często wykazują różnice w stylach komunikacji. Kobiety są często bardziej skłonne do wyrażania emocji, budowania więzi i rozmawiania o swoich uczuciach. Mężczyźni natomiast mogą być bardziej skłonni do rozwiązywania problemów i podejmowania działań.…

Wstydliwy temat Znacie ten dowcip: jeden psycholog pyta drugiego:- Która godzina? A ten drugi na to:- Chcesz o tym porozmawiać? Zabawne, ale też obrazujące stereotypy o psychologii, która wciąż pozostaje w naszym społeczeństwie tematem tabu. Psychologia jest wstydliwa, wizyta u psychologa jest wstydliwa, rozmowa o swoich problemach jest wstydliwa, analiza własnego „ja” również jest wstydliwe. Ludzie boją się rozmawiać ze specjalistami, gdyż w ich mniemaniu spotkanie z psychologiem, to przypadłość osoby psychicznie chorej. Wolą zamykać się w sobie i tłumić emocje. Niestety nadmiar negatywnej energii jest powodem prawdziwych kłopotów. Problemów z własną tożsamością, napadami agresji, skłonnościami do alkoholu i używek oraz poważnej depresji. Czasami warto odsunąć na bok wszelkie stereotypy i uwierzyć specjalistom. Porozmawiać z kimś, kto dysponuje doświadczeniem i wiedzą. Potrafi słuchać i dokładnie przeanalizuje nasz problem.  Psycholog –…

Uzależnieniem nazwiemy zaburzenie stanu zdrowia psychicznego, fizycznego (lub obu), w którym występuje czasowy lub trwały przymus zażywania substancji o charakterze psychoaktywnym, a więc pobudzających psychikę i stany emocjonalne człowieka, albo wykonywania określonej czynności. Potocznie za czynniki uzależniające uważa się alkohol, narkotyki, lekarstwa, nikotynę i inne używki, jednak wachlarz ten można rozciągnąć również na całą paletę czynności, których wykonywanie jest kompulsywne i znalazło się poza kontrolą osoby uzależnionej. Wśród nich znajdziemy seks, masturbację, pracę, przymus zakupów, oglądanie telewizji, hazard, konieczność stałej obecności w social mediach, nałogowe granie gry komputerowe, czy w ogóle przebywanie w wirtualnej rzeczywistości Internetu. Klasyczny podział uzależnień według klasyfikacji medycznych rozróżnia uzależnienie fizjologiczne i psychiczne. To pierwsze, poprzez rząd fizjologicznych symptomów, wymusza na uzależnionym przyjmowanie określonej substancji. Konieczność jej zażycia sygnalizowana jest przez organizm takimi objawami, jak bezsenność,…

Coaching to metoda interaktywnego treningu, stosowana zarówno wobec osób indywidualnych, jak i organizacji w celu osiągnięcia wyznaczonych przez nich celów, polepszenia własnego rozwoju i jego tempa oraz zaspokojenia określonych potrzeb, np. wykształcenie konkretnych umiejętności osobistych lub zawodowych potrzebnych na danym stanowisku. Powszechnie przyjęło się uważać, że coaching jest formą samorozwoju, w której dzięki coachowi klient jest w stanie dobrać sobie konkretne cele, wyznaczyć działania prowadzące do jego realizacji i zoptymalizować je, by później wdrożyć w życie i przez to osiągnąć zamierzony cel. Ale coach nie działa w sposób nakazowy, a w oparciu o zasady partnerstwa pomaga jedynie swojemu klientowi uczuć się pracować nad słabościami, wzmocnić poczucie własnej wartości i optymalnie wykorzystać drzemiący wewnątrz potencjał. Coach: co warto wiedzieć Niewątpliwą zaletą tej metody dydaktycznej jest możliwość jej stosowania mimo braku u…

Wpływ traumy relacyjnej z dzieciństwa na związki partnerskie: Praca ze schematami i wewnętrznym dzieckiem w psychoterapii par Wprowadzenie: Trauma relacyjna jako podłoże dysfunkcyjnych schematów Trauma relacyjna w dzieciństwie nie musi przybierać formy skrajnych zaniedbań czy przemocy. Często ma charakter chroniczny, subtelny i odbywa się w kontekście najważniejszych więzi relacyjnych. Doświadczenia takie jak deprecjacja, emocjonalna nieobecność, warunkowa akceptacja czy nadmierna krytyka ze strony głównych opiekunów prowadzą do rozwoju głęboko zakorzenionych, dysfunkcyjnych schematów oraz zranień „wewnętrznego dziecka”. Te wczesne wzorce adaptacyjne, niczym niewidzialne filtry, determinują sposób postrzegania siebie, partnera i relacji w dorosłym życiu, często prowadząc do powtarzających się, bolesnych cykli w związkach. Niniejszy artykuł ma na celu zintegrowanie perspektywy terapii schematu Jeffreya Younga z koncepcją pracy z wewnętrznym dzieckiem (m.in. w ujęciu psychoterapii doświadczeniowej) i zastosowanie tej syntezy w terapii par.…

Kim jestem? Ponownie słyszę to samo: jesteś dla mnie za mało męski. Za mało męski? Nie rozumiem. W moim mniemaniu mężczyzna, to pewny siebie facet, który pokonuje wszystkie przeciwności na swojej drodze. Idzie do przodu, nie ogląda się za siebie i nie czeka na nikogo. To przecież ja. Codziennie wstaję rano z uśmiechem na twarzy. Robię to co lubię i zarabiam na tym niemało. W pracy jestem nieustępliwy i bez kompleksów kieruję innymi. Słuchają mnie bo wzbudzam w nich szacunek. W moim życiu prywatnym również wiele się dzieje. Będąc młodym marzyłem o podróżach. Teraz samolot to mój drugi dom. W uwodzeniu kobiet też nie mam problemów. Podobno pociąga ich ta stanowczość i pewność siebie. Wszystko jednak psuje się wraz z bliższym poznaniem. Jestem zbyt emocjonalny, co to znaczy? To moja…